donderdag 26 januari 2017

SEARCH FOR MURMURATIONS

Vorig jaar hoorde ik over de ongelofelijk grote aantallen spreeuwen die in Rome overwinteren. Hoe de aantallen op enkele plaatsen in Nederland enkele tienduizenden tellen, praat je in Rome over enkele miljoenen.

Samen met de oude culturele bezienswaardigheden, en met een nieuwe baan in het vooruitzicht ben ik samen met Ayla zes dagen in Rome geweest. Na veel vooronderzoek over de exacte locaties van de spreeuwen dacht ik dat het wel makkelijk moest lukken. Helaas viel dit in de praktijk tegen. De locaties die ik op internet vond, met bijbehorende foto's waren er desondanks geen spreeuwen te bekennen. Na de eerste drie avonden tot aan frustratie toe te hebben gezocht, zijn we de vierde avond naar een uitkijkpunt gegaan die we eerder die dag gevonden hadden. Vanaf daar konden we bijna heel Rome overzien. Als dit niet zou lukken, wat dan wel?

Na een fiets gehuurd te hebben zijn we naar het uitkijkpunt gefietst. Voor ons achterwerk was dit geen pretje met de harde zadels en al die oude stenen op straat. Boven aangekomen zijn we lekker in het zonnetje gaan zitten met Rome voor ons. Rond de klok van kwart  voor 5 zagen we ineens een bewegende zwarte bol aan de andere kant van Rome. YES! Dat zijn ze! Eindelijk! Met een big smile en heel veel enthousiasme ben ik 's avonds de gemaakte foto's gaan vergelijken met de kaart en ben ik een locatie gaan opzoeken om de laatste avond te spenderen.

Met de hulp van Google Streetview heb ik een locatie gevonden waarvan ik schatte dat dit bij de spreeuwenslaapplaats in de buurt moest zijn, en niet onbelangrijk; met vrij zicht op de lucht. Op onze laatste volle dag ben ik aan het eind van de middag gaan lopen naar de locatie, zo'n 4,5km van onze slaapplek. Aangekomen ben ik op een muurtje gaan wachten, wederom lekker in het zonnetje. Al na een kwartier kwam er een ongelofelijk grote groep/slinger spreeuwen aan die niet leek te eindigen.  Boven de slaapplaats waar ik alsnog enkele honderden meters vanaf stond begonnen ze de mooiste vormen te maken om vervolgens al snel neer te dalen. Alsof die eerste groep nog niet genoeg was, kwamen er behalve nog 7 of 8 van die slingers ook nog kleinere groepen van alle kanten aangevlogen.

Elke groep begon afhankelijk van hoever hun voorgangers waren op verschillende plekken in de lucht de mooiste vormen aan te nemen. Heel erg verbaasd, tegelijk ongelofelijk blij en nog meer genietend maak ik foto's, honderden foto's. Een van die vele foto's wil ik hier met jullie delen. Nu ik dit schrijf lijk ik het moment weer te herbeleven. Wat een spektakel zo op de laatste avond!

zondag 15 januari 2017

LITTLE SNOW

Een dagje naar Brabant, omgeving Strabrechtse Heide. Tot ons geluk lag er in tegenstelling tot Vlaardingen nog wat sneeuw. Met mooi licht zijn de landschappen magisch!

zaterdag 10 december 2016

DOWN THE FOREST

Ergens trekt een prachtige oranje kleur mijn oog naar de voet van een boom. Een klein clubje paddenstoelen. Het is herfst en dat weten we! Het weer veranderd, de bladeren verkleuren en overal schieten de paddenstoelen uit de grond, of uit bomen zal ik maar zeggen. Ondertussen is het weer bijna winter, de foto is enkele weken jong.

donderdag 8 december 2016

REIS VAN HET BLAD

Enkele weken geleden waren de herfstkleuren op z'n mooist, zowel in Nederland als in de Belgische Ardennen. Daarom een dagje afgereisd naar een plekje die we in de zomer van 2014 ontdekt hebben. Een prachtig riviertje waarin al dat gekleurd blad een weg stroomafwaarts maakt... Genieten!

donderdag 24 november 2016

WICKLOW

Na een lange tijd eindelijk het beloofde blogje over Dublin. Een lang weekend met de familie naar de Ierse hoofdstad. Na veel cultuur, lekker eten, Guinness en een middagje naar de oostkust reisden we een dagje af naar nationaal park de Wicklow Mountains. Hier wandelden we een route van 12km in grijs weer, terwijl we de andere dagen alleen maar zonnig weer hadden! Wandelen door de Ierse heuvels, afvragend wat er achter de volgende ligt en hoe het er zonder mist en regen uitziet. Weliswaar hadden we het geluk misschien wel 50 sikaherten te zien, dichtbij, ver weg, herten en hindes. En dan ook wel een passende foto bij het weer.

donderdag 6 oktober 2016

LAZY IN THE SOUTH

Na de Tatra enhet Slowaaks Paradijs zijn we afgereisd naar het zuiden van Slowakije. Niet zo bekend, geen bergen, wel heuvels, maar misschien wel het mooiste gedeelte van de vakantie. We verbleven de laatste tien dagen op camping Lazy in Cerovo. Een boerencamping gerund door een Nederlands gezin. En wat een soortenrijke omgeving! Meer dan 90 soorten dagvlinders, nog niet over de nachtvlinders gesproken. Libellen, vogels enz. En ook niet te vergeten erg veel zoogdieren, vooral damherten. Gewoon langs de weg, in de weilanden, op de camping, in graanvelden. Overal waren herten, zeker van zonsondergang tot zonsopkomst. Maar wel erg mooi dus! De oprit van de camping was erg lang en liep door twee grote graanvelden naar beneden. Bovenaan hadden we een mooi uitzicht op de hoogste berg van het zuiden (in de verte op de foto) en de zonsondergang.

Andere campinggasten waren helemaal nachtvlinder-gek, Jan en Jannie. Ze bezoeken de camping jaarlijks en delen hun passie van vlinders met alle geïnteresseerden. Zo hebben we ook avonden genachtvlinderd op licht.

Genieten geblazen dus!

Voor nu even het laatste blogje over Slowakije, ondertussen heb ik ook nog een lang weekend Dublin bezocht waar ik mijn volgende blog aan zal besteden.

woensdag 10 augustus 2016

SLOVENSKÝ RAJ

Zoals ik al aangaf; een nieuw blogje over het Slowaaks Paradijs. Een nationaal park ten zuid-oosten van de Hoge Tatra. Hoge heuvels waren het, met prachtige rotspartijen, riviertjes, grotten, bossen en een enorme biodiversiteit aan flora, vlinders en nog veel meer.

Aangekomen op camping Podlesok, die bij het park hoort, zette we voor de eerste keer deze vakantie onze tent op (in Praag hadden we een kleine cabin en in de Tatra dus een pension). Omdat we deze tent al drie jaar gebruiken ging het heel soepel. En dat werd ook even gecheckt door de lokale grasmaai-meneer (hovenier is een groot woord) die met een benzinemaaier heel de camping aan het maaien was (en daar groeit veel gras!). Toen de tent na 20 minuutjes stond zei hij op zijn beste Engels dat het een mooie tent was en dat we er dus wel goed móesten slapen! Kan niet anders! De rest van de dag hebben we lekker gerelaxed omdat het bijna 30 graden was. En dat met uitzicht op de Hoge Tatra!

De volgende dag ging vroeg de wekker en maakte we onze eerste wandeling. De wandelingen daar zijn erg gewild bij locals, hikers en vakantiegangers, eigenlijk iedereen dus. Dit is omdat ze erg spectaculair zijn. De route die wij liepen ging door een rivier. Voor ons gelukkig stond er weinig water. Overal trappetjes, bruggetjes, of dat zonder -tjes. Veel trappen waren misschien wel 15 meter hoog, smal en niet bepaald professioneel. Maar dat maakt het wel extra leuk en spannend!

's Middags terug van de wandeling nog even boodschappen gedaan en lekker gekookt. Nog even een avondrondje wandelen rondom de camping. In een plas water ontstaan door regen vond ik enkele geelbuikvuurpadden (Bombina variegata). Voor mij de eerste keer dat ik ze zie! In de ene plas vind ik er drie, en na heel wat foto's gemaakt te hebben vond ik er (ondertussen in het donker) nog eens een aantal in een paar plasjes. Vandaar dus ook een foto van een van deze prachtige diertjes. Ook tijdens de andere wandelingen in het nationaal park vonden we nog meer geelbuikvuurpadden.

Behalve dat ik verbaasd was over de vele geelbuikvuurpadden stond ik ook versteld van de hoge dichtheid grauwe klauwieren! In elk stukje natuur wat ook maar een beetje geschikt leek kon ik wel een koppel ontdekken. Zo kon ik rondom de camping al 7 koppels vinden!

Wat een prachtige omgeving hier, wat veel soorten, aardige mensen en wat hebben we hier genoten.

Deze keer ga ik niet zeggen wat er in de volgende blog komt, gewoon omdat ik het zelf niet weet :-)